| Eng | Fr |

Nieuws

Werk

Bewerkt/Verfilmd
Vertaald
Bekroond

Auteur
Optredens
Academisch
Audio/Video
Foto's
Contact

Analyse

1999 - Eindverhandeling van Nico Camps over De roos en het zwijn
Anne Provoosts De roos en het zwijn: Belle en het beest tussen Nijntje en Nabokov. Eindverhandeling ingediend voor het behalen van de titel van licentiaat in de Germaanse Taal-en Letterkunde, Universiteit van Antwerpen. Promotor: Prof. Dr. G. Lernout.


2001-2002 - Handelingsverloop en thematiek van De roos en het zwijn
Uit de verhandeling van Goedele De Cock, Universiteit Gent, 2001-2002, voor Germaanse Filologie
Lees de scriptie


2009 - Masterscriptie Martyna Chwedczuk over volwassen worden in De roos en het zwijn
Universiteit van Wrocław
Volwassen worden van een meisje in de Nederlandse en in de Poolse literatuur, op basis van De roos en het zwijn van Anne Provoost en Meisje niemand van Tomek Tryzna, door Martyna Chwedczuk (Univeristeit Wrocław, 2009; promotor: dr. Irena Barbara Kalla).


2 december 2009 - Lien Fret over genderrollen in romans van Provoost
Lien Fret onderzocht de genderrollen die personages toebedeeld krijgen in twee jeugdromans van Anne Provoost: De roos en het zwijn en De arkvaarders. Het resultaat van haar onderzoek verscheen in Literatuur zonder leeftijd.


Januari 2008 - Scriptie Ruth MariŽn over de evolutie in Provoosts oeuvre
Universiteit van Leuven
Ruth MariŽn schrijft bij de faculteit Taal en Letterkunde van de KU Leuven een scriptie over Anne Provoost als auteur op de grens, een onderzoek naar de evolutie in Provoosts oeuvre.


Maart 2007 Ė Scriptie Anne-Marieke Buijs over het vertalen van De roos en het zwijn
Universiteit van Utrecht
Aan de Utrechtse Universiteit schrijft Anne-Marieke Buijs een scriptie over het vertalen van De roos en het zwijn naar het Engels, getiteld A Tale for Young and Old: The Beauty and the Beast as you have never seen them before. Zij doet dit onder begeleiding van Cees Koster, docent Vertaalwetenschap en Vertalen Engels aan de Faculteit Letteren. Haar thesis bevat een aantal naar het Engels vertaalde fragmenten.


De innerlijke schoonheid van het harige monster

Uit Vooys, tijdschrift voor letteren, jg 26 nr 1

Anne Provoost: Ik zeg wel eens dat meisjes over hun afkeer van het harige monster heen moeten komen, dan pas zijn ze seksueel rijp. Hiermee bedoel ik niet dat meisjes beter in staat zijn innerlijke schoonheid te zien. Wat ik bedoel is dat meisjes beter lijken op zichzelf als volwassen vrouw dan jongens. Bij jongens is de verandering radicaler, een vrouw lijkt als ze volwassen is meer op een kind dan een man. We worden allemaal hariger, maar de harigheid is extremer bij mannen. Onze stem verandert niet zo drastisch, we worden niet zo hoekig, we krijgen geen baard. Een man mag niet op een kind lijken om een man te kunnen zijn, maar een vrouw moet bij voorkeur zo veel mogelijk op een kind lijken om vrouw te zijn. Een vrouw mag niet verruwen en mag niet harig worden en mag niet hoekiger worden. Het is zowel voor de jongens als de meisjes schrikken als plotseling die jongens zo veranderen. Het duurt een tijdje voor het meisje die plotseling veranderde partner weer gewoon is, er weer verliefd op kan worden. Als al die jonge meisjes zo van paarden houden, dat is dat omdat ze de overgang maken. Ze hechten zich aan een harig beest met heel mooie ogen. Ze leren om verliefd te worden op de man die in hun ogen in eerste instantie eigenschappen heeft die meer overeenstemmen met het paard dan met het jongetje dat ze gekend hebben.
Maar de liefde van dat paard is no strings attached, want dat is eigenlijk een liefde die ze tamelijk goed in de hand heeft. Ze kan die stopzetten wanneer ze wil. Het paard zal geen avances maken. Ik denk dat jongens evengoed in staat zijn innerlijke schoonheid te zien. Zowel jongens als meisjes moeten voorbij die lichamelijke obstructies zoals menstruatiebloed en haren op de rug. Ze moeten daaraan voorbij om tot echte rijpe liefde te komen, tot seksualiteit die meer is dan een technische verzoening tussen ledematen, maar die ook iets zegt over overgave en over betrokkenheid, of dat nu voor drie jaar is of voor zestig jaar. Ik heb absoluut niet het gevoel dat jongens daar niet doorheen moeten gaan. Maar het is natuurlijk geen toeval dat het verhaal van De Schone en het Beest gaat over een mooie vrouw en een lelijke man. Als het zou gaan over een lelijke vrouw en een mooie manÖ dat raakt nergens aan ons collectief onderbewuste, dat is gewoon iets anders, dat is een alternatief, dat is grappig, daar kun je veel mee doen in een verhaal, maar het is niet iets waar we allemaal het gevoel bij hebben dat het verteld moet worden.

Print deze pagina... enkel als het niet anders kan!